St. Catharina Heusden

St. Catharina Heusden


De parochie Heusden is omstreeks 1000 na Christus opgericht. Al in 1186 bevestigt Paus Urbanus in een akte, dat er bezittingen zijn te Heusden, die behoren aan de Collegiale kerk Sint Jan te Luik. Dat wil dus zeggen dat Luik rechten had op de kerk van Heusden. In 1210 staat hertog Jan van Heusden toe aan de priesters, in het bijzonder de pastores van de kerk van Heusden, dat zij over de goederen in zijn rechtsgebied gelegen, bij testament mogen beschikken. Na de beeldenstorm in 1579 beschikken de katholieken van Heusden niet meer over een parochiekerk. Men gaat dan naar de kerk in de omliggende plaatsen, zoals Drunen, Bokhoven of Onsenoort.

Vanaf 1692 werd weer oogluikend een schuurkerk toegestaan. Deze mocht in 1739 nog vergroot worden, zonder dat het gebouw er uit mocht zien als een kerk. Deze schuurkerk is in gebruik geweest tot 1841. In 1839 kreeg de toenmalige pastoor van Asten toestemming van de rijksoverheid om een nieuwe kerk te bouwen. Het werd een Waterstaatskerk, die in 1841 toegewijd werd aan St Catharina van Alexandrie. Deze St Catharina kerk stond op de hoek van de tegenwoordige Herpstse straat – Roomsche kerkstraat.

Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog werd de kerk door de Duitse troepen opgeblazen, en brandde geheel uit. Na een gedwongen evacuatie van ca 5 maanden, keerde de pastoor weer naar Heusden terug, en ging men aan de slag om het patronaat geschikt te maken als noodkerk. Zondag 13 mei 1945 werd dit gebouw in gebruik genomen. Men startte meteen acties om te komen tot de bouw van een nieuwe kerk; het terrein van de vroegere burcht werd aangewezen als bouwlocatie. In 1949 startte men met de bouw, en op 25 mei 1950 werd de kerk in gebruik genomen. De toren is in 1960 gebouwd.